متن غزل شماره ۴۴۴ حافظ
شهریست پُر ظریفان وز هر طرف نگاری
❖
یاران! صلای عشق است گر میکنید کاری
چشم فلک نبیند زین طُرفهتر جوانی
❖
در دست کس نیفتد زین خوبتر نگاری
هرگز که دیده باشد جسمی ز جان مُرَکَّب؟
❖
بر دامنش مبادا زین خاکیان غباری
چون من شکستهای را از پیش خود چه رانی؟
❖
کم غایت توقع بوسیست یا کناری
مِی بیغش است دریاب، وقتی خوش است بشتاب
❖
سال دگر که دارد امّید نوبهاری؟
در بوستان حریفان مانند لاله و گل
❖
هر یک گرفته جامی بر یادِ رویِ یاری
چون این گره گشایم وین راز چون نمایم
❖
دردی و سخت دردی، کاری و صعب کاری
هر تار موی حافظ در دست زلفِ شوخی
❖
مشکل توان نشستن در این چنین دیاری
✨ نتیجه فال غزل ۴۴۴ حافظ
این غزل شما را به اغتنام فرصتها و لذت بردن از زیباییهای زندگی فرا میخواند. زمان را از دست ندهید و برای رسیدن به مقصود خود دل به کار ببندید. با وجود دشواریها و پیچیدگیها، امید به وصال و شادی هست؛ تنها باید با خلوص نیت گام برداشت و از فرصتهای ناب بهره برد. به روابط دوستانه و همراهیها بها دهید و مراقب فتنهها باشید.
خلاصه و مفهوم غزل
این غزل حافظ تصویری دلنشین از شهری پر از زیبایی و انسانهای خوشذوق ارائه میدهد و عشاق را به درک و استفاده از لحظه حال ترغیب میکند. شاعر از معشوقی بینظیر سخن میگوید که وجودش فراتر از مادیت است. او از رانده شدن خود با وجود توقع اندک گلایه میکند و بر اهمیت قدر دانستن لحظات خوش و باده (شادی) ناب تاکید دارد، چرا که عمر و فرصتها فانیاند. غزل به پیچیدگیهای عشق و مشکلات راه میپردازد و تلخیهای آن را بازگو میکند، در عین حال به جاذبههای پرفتنه دنیوی اشاره دارد که آرامش را دشوار میسازد.
معنی بیت به بیت غزل
شهریست پُر ظریفان وز هر طرف نگاری | یاران! صلای عشق است گر میکنید کاری
بیت ۱
این شهر پر از انسانهای خوشذوق و زیباست و از هر سو دلبر و نگاری چشمنواز جلوهگری میکند. ای دوستان و همراهان، این فرصت عشقورزی است، اگر قصد انجام کاری دارید، اینک زمان آن است.
چشم فلک نبیند زین طُرفهتر جوانی | در دست کس نیفتد زین خوبتر نگاری
بیت ۲
چشم روزگار هرگز جوانی زیباتر و شگفتانگیزتر از این ندیده است؛ و هیچکس دلبر و معشوقی به این خوبی و بینظیری به دست نخواهد آورد.
هرگز که دیده باشد جسمی ز جان مُرَکَّب؟ | بر دامنش مبادا زین خاکیان غباری
بیت ۳
چه کسی تا به حال جسمی را دیده که اینگونه با جان آمیخته و روحانی باشد؟ آرزو میکنم که از گرد و غبار آلودگیهای این مردمان خاکی، ذرهای بر دامن پاک و لطیف او ننشیند.
چون من شکستهای را از پیش خود چه رانی؟ | کم غایت توقع بوسیست یا کناری
بیت ۴
چرا کسی چون من که دلشکستهام و در عشق فروتن، را از خود میرانی؟ نهایت توقع من از تو فقط یک بوسه یا در آغوش کشیدنی ساده است.
مِی بیغش است دریاب، وقتی خوش است بشتاب | سال دگر که دارد امّید نوبهاری؟
بیت ۵
شراب ناب و خالص آماده است، قدر لحظات خوش را بدان و بشتاب، زیرا چه کسی میتواند امید داشته باشد که سال دیگر بهار دوباره از راه برسد و فرصت شادی داشته باشد؟
در بوستان حریفان مانند لاله و گل | هر یک گرفته جامی بر یادِ رویِ یاری
بیت ۶
در جمع دوستان و رفیقان، هر یک مانند لاله و گل، جامی از شراب (شادی) در دست گرفته و به یاد روی محبوب خود مینوشند.
چون این گره گشایم وین راز چون نمایم | دردی و سخت دردی، کاری و صعب کاری
بیت ۷
چگونه این گرههای پیچیده را باز کنم و این رازهای پنهان را آشکار سازم؟ دردی بسیار عمیق است و کاری بیاندازه دشوار.
هر تار موی حافظ در دست زلفِ شوخی | مشکل توان نشستن در این چنین دیاری
بیت ۸
هر تار موی حافظ در گرو زلف دلبر شوخ و دلفریبی است. در چنین شهری که پر از فتنههای زیبایی است، به دشواری میتوان آرام گرفت و آسوده زندگی کرد.
معنی کلمهها و اصطلاحهای سخت
ظریفان
در اینجا به معنای مردمان زیبا، خوشذوق و لطیف است.
صلای عشق
بانگ و دعوت به عشق، فراخوانی برای عاشقی.
طُرفهتر
شگفتانگیزتر، کمیابتر، تازهتر و زیباتر.
مُرَکَّب
ترکیب شده، درهم آمیخته. در این بیت به جسمی اشاره دارد که با جان ترکیب شده است.
غایت توقع
نهایت یا حداکثر انتظار و خواسته.
مِی بیغش
شراب خالص و ناب، که استعاره از حقیقت و معرفت ناب یا لذتهای بیشائبه و پاک است.
آرایهها و مفاهیم ادبی غزل
استعاره
«مِی بیغش»
شاعر شراب را به عنوان نمادی از حقایق ناب، عشق خالص یا لحظات ناب و بیشائبه زندگی به کار میبرد.
تشخیص
«چشم فلک نبیند»
نسبت دادن صفت انسانی (دیدن) به غیر انسان (فلک یا آسمان).
کنایه
«هر تار موی حافظ در دست زلف شوخی»
کنایه از اسیر و گرفتار عشق و دلبری معشوق بودن یا گرفتار جاذبههای دنیوی و فریبنده.
تضاد
«جسمی ز جان مُرَکَّب»
آوردن دو واژه یا مفهوم متضاد (جسم مادی و جان روحانی) در یک عبارت برای برجستهسازی معنی.
تناسب
«بوستان، لاله، گل»
آوردن واژههایی که از نظر معنایی یا موضوعی با هم هماهنگی و ارتباط دارند و فضایی از باغ و طبیعت را تداعی میکنند.
تحلیل ساختاری و عددی غزل
ابجد کبیر
۳۶,۱۱۲
ابجد وسیط
۲,۰۸۰
ابجد صغیر
۱,۳۰۹
تعداد حروف
۴۱۲
نظرات
ارسال یک نظر