متن غزل شماره ۳۲۰ حافظ دیشب به سیلِ اشک رَهِ خواب می‌زدم ❖ نقشی به یادِ خَطِّ تو بر آب می‌زدم ابرویِ یار در نظر و خرقه سوخته ❖ جامی به یادِ گوشهٔ محراب می‌زدم هر مرغِ فکر کز سرِ شاخِ سخن بِجَست ❖ بازش ز طُرِّهٔ تو به مِضراب می‌زدم رویِ نگار در نظرم جلوه می‌نمود ❖ وز دور بوسه بر رخِ مهتاب می‌زدم چشمم به رویِ ساقی و گوشم به قولِ چنگ ❖ فالی به چشم و گوش در این باب می‌زدم نقشِ خیالِ رویِ تو تا وقتِ صبحدم ❖ بر کارگاهِ دیدهٔ بی‌خواب می‌زدم ساقی به صوتِ این غزلم کاسه می‌گرفت ❖ می‌گفتم این سرود و مِیِ ناب می‌زدم خوش بود وقتِ حافظ و فالِ مراد و کام ❖ بر نامِ عمر و دولتِ احباب می‌زدم ✨ نتیجه فال غزل ۳۲۰ حافظ این غزل نویدبخش تحقق آرزوها پس از دوره‌ای از تلاش و بیداری است. با رهایی از قید و بندها و اتکا به الهامات درون...

متن غزل شماره ۱۹۳ حافظ دَر نَظَربازیِ ما، بی‌خَبَران، حِیْران‌اَنْد ❖ مَن، چُنینم که نِمودَم؛ دِگَر ایشان دانَنْد عاقِلان، نُقْطِهٔ پَرْگارِ وُجودَنْد وَلی ❖ عِشْق دانَد کِه دَر این دایِرِه، سَرگَرْدان‌اند جِلْوِه‌گاهِ رُخِ او، دیدِهٔ مَن، تَنْها نیست ❖ ماه و خورشید، هَمین آیِنِه می‌گَردانَنْد عَهْدِ ما با لَبِ شیرین‌دَهَنان بَسْت خُدا ❖ ما، هَمِه، بَنْده و این قوم، خُداوَنْدان‌اَنْد مُفْلِسانیم و هَوایِ مِی و مُطْرِب داریم ❖ آه اگر خِرْقِهٔ پَشْمین بِه گِرو نَسْتانَنْد! وَصْلِ خورشید بِه شَب‌پَرِّهٔ اَعْمیٰ نَرِسَد ❖ کِه دَر آن آیِنِه، صاحِب‌نَظَران، حِیْران‌اَنْد لافِ عِشْق و گِلِه از یار؟ زِهی لافِ دُروغ! ❖ عِشْق‌بازانِ چُنین، مُسْتَحَقِ هِجْران‌اَنْد مَگَرَم چَشْمِ سیاهِ تو بیاموزَد کار ❖ وَرنَه مَسْتوری و مَسْتی، هَمِه‌کَ...

متن غزل شماره ۱۴۹ حافظ دلم جز مهر مه‌رویان، طریقی بر نمی‌گیرد ❖ ز هر در می‌دهم پندش، ولیکن در نمی‌گیرد خدا را ای نصیحت‌گو، حدیث ساغر و می گو ❖ که نقشی در خیال ما، از این خوش‌تر نمی‌گیرد بیا ای ساقی گُل‌رُخ‌، بیاور بادهٔ رنگین ❖ که فکری در درون ما، از این بهتر نمی‌گیرد صُراحی می‌کشم پنهان و مردم دفتر انگارند ❖ عجب‌! گر آتش این زَرْق در دفتر نمی‌گیرد من این دَلق مُرَقَّع را، بخواهم سوختن روزی ❖ که پیر می فروشانش‌، به جامی بر نمی‌گیرد از آن رو هست یاران را، صفاها با می لَعلَش ❖ که غیر از راستی نقشی، در آن جوهر نمی‌گیرد سر و چَشمی چُنین دلکش، تو گویی چشم از او بردوز؟ ❖ برو کاین وعظ بی‌معنی‌، مرا در سر نمی‌گیرد نصیحت‌گو‌‌یِ رندان را، که با حکم قضا جنگ است ❖ دلش بس تنگ می‌بینم، مگر ساغر نمی‌گیرد میان گریه می‌خندم‌، ...

متن غزل شماره ۳ حافظ اگر آن تُرکِ شیرازی به‌‌ دست‌ آرَد دلِ ما را ❖ به خال هِندویَش بَخشَم سَمَرقند و بُخارا را بده ساقی مِیِ باقی که در جَنَّت نخواهی یافت ❖ کنارِ آبِ رُکناباد و گُل‌گَشتِ مُصَلّا را فَغان! کاین لولیانِ شوخِ شیرین‌کارِ شهرآشوب ❖ چُنان بُردند صبر از دل که تُرکان خوانِ یَغما را ز عشقِ ناتمامِ ما جمالِ یار مُستَغنی‌ است ❖ به آب و رنگ و خال و خط چه حاجت رویِ زیبا را؟ مَن از آن حُسنِ روزاَفزون که یوسُف داشت دانستم ❖ که عشق از پردهٔ عِصمت بُرون آرَد زُلِیخا را اگر دشنام فرمایی و گَر نفرین دعا گویم ❖ جوابِ تلخ می‌زیبَد لبِ لَعلِ شِکرخا را نصیحت گوش کن جانا که از جان دوست‌تر دارند ❖ جوانانِ سعادتمند پندِ پیرِ دانا را حَدیث از مُطرب و مِی گو و رازِ دَهر کمتر جو ❖ که کس نَگشود و نَگشاید به حکمت این مُعمّا را ...