آهنگ فال اثر توماج صالحی است پخش ویدئو آهنگ فال اثر توماج صالحی است. در شعر ۱ شاهنامه فردوسی «پادشاهی اشکانیان» و در قطعه ۱ سلیم تهرانی و در رباعی ۵۳ اوحدی و در برگ ۱۳۵ کتاب مکتوب نوشته پائولو کوئلیو کلمه فال و در غزل ۱۵۳ حافظ عبارت «فالِ بختیاران» و در شعر ۱ مجلس اول سعدی کلمات صالح و بختیاری و در باب ۱ کتاب مقدس استر و در باب ۱ انجیل مرقس کلمه استان وجود دارد. توماج صالحی متولد استان چهارمحال و بختیاری است.  ارقام عددهای ۱۳۵ و ۱۵۳ مشترک هستند. تفاوت عددهای ۵۳ و ۱۵۳ رقم ۱ است. درویدئو قبل به ویدئویی با عنوان «هشدار ماه‌گرفتگی خونین اسفند» اشاره شده که مدت زمان آن ۱۳:۵۳ است. در زمان ۵:۳۱ ویدئو «هشدار ماه‌گرفتگی خونین اسفند» به دیدن مورچه در فال قهوه اشاره شده است. در سوره نمل یا مورچه بیان شده: «وَحُشِرَ لِسُلَيْمَانَ جُنُودُهُ مِنَ الْجِنِّ وَالْإِنْسِ وَالطَّيْرِ فَهُمْ يُوزَعُونَ» در این آیه کلمه جن وجود دارد. ابجد کبیر این آیه ۱۶۵۵ می‌شود. سوره جن ۱۱۶۵ حرف دارد. ارقام ...

متن غزل شماره ۴۹۳ حافظ اِی پادِشَهِ خوبان! داد از غَمِ تَنْهایی ❖ دِل، بی‌‌تو، به جان آمَد؛ وَقْت است کِه بازآیی دائم، گُلِ این بُسْتان، شاداب نمی‌مانَد ❖ دَریاب ضَعیفان را دَر وَقْتِ تَوانایی! دیشَب، گِلِهٔ زُلْفَش با باد، هَمی کَرْدَم ❖ گُفْتا: «غَلَطی! بُگْذَر زین فِکْرَتِ سودایی!» صَد بادِ صَبا، این‌جا، با سِلْسِلِه می‌رَقْصَنْد ❖ این است حَریف ای دل! تا باد نَپِیمایی مُشْتاقی و مَهْجوری، دور از تو چُنانم كَرْد ❖ كَز دَسْت بِخواهَد شُد پایابِ شَکیبایی یا رَب! بِه‌ كِه شایَد گُفْت این نُکْتِه که در عالَم ❖ رُخْساره به کَس نَنْمود آن شاهِدِ هَرجایی؟ ساقی! چَمَنِ گُل را بی‌‌رویِ تو، رَنْگی نیست ❖ شِمْشاد، خُرامان كُن! تا باغ بیارایی اِی دَرْدِ تواَم دَرْمان در بَسْتَرِ ناکامی! ❖ وِی یادِ تواَم مونِس در گوشِهٔ تَنهایی! ...

متن غزل شماره ۴۹۲ حافظ سَلامی چو بویِ خوشِ آشنایی ❖ بِدان مَرْدُمِ دیدِهٔ روشَنایی درودی چو نورِ دِلِ پارسایان ❖ بِدان شَمْعِ خَلْوَتْگَهِ پارسایی نِمی‌بینَم از هَمْدَمان، هیچ بَر جای ❖ دِلَم، خون شد از غُصِّه؛ ساقی! کُجایی؟ زِ کویِ مُغان، رُخ مَگَرْدان! کِه آنجا ❖ فُروشَنْد مِفْتاحِ مُشْکِل‌گُشایی عَروسِ جَهان گَرچِه دَر حَدِّ حُسْن است ❖ زِ حَد می‌بَرَد شیوِهٔ بی‌وَفایی دِلِ خَسْتِهٔ مَن گَرَش هِمَّتی هَسْت ❖ نَخواهَد زِ سَنْگین‌دِلان، مومیایی مِیِ صوفی‌اَفْکَن، کُجا می‌فُروشَنْد؟ ❖ کِه دَر تابم اَز دَسْتِ زُهْدِ ریایی رَفیقان، چُنان، عَهْدِ صُحْبَت شِکَسْتَنْد ❖ کِه گویی نَبوده‌ست خود، آشْنایی مَرا گَر تو بُگْذاری، اِی نَفْس طامِع! ❖ بَسی پادْشایی کُنَم دَر گِدایی بیاموزَمت کی...

متن غزل شماره ۴۹۱ حافظ به چشم کرده‌ام ابرویِ ماه‌سیمایی ❖ خیالِ سبزخطی، نقش بسته‌ام جایی امید هست که منشورِ عشق‌بازیِ من ❖ از آن کمانچهٔ ابرو رسد به طُغرایی سَرم zِ دست بشد، چشم از انتظار بسوخت ❖ در آرزویِ سر و چشمِ مجلس‌آرایی مُکدّر است دِل، آتش به خرقه خواهم زد ❖ بیا! ببین! که کِرا می‌کُند تماشایی به روزِ واقعه، تابوتِ ما زِ سرو کنید ❖ که می‌رَویم به داغِ بلندبالایی زمامِ دِل به کسی دادِه‌ام منِ دَرویش ❖ که نیستش به کس از تاج و تخت، پروایی در آن مَقام که خوبان ز غَمزه، تیغ زنند ❖ عجب مدار سَری اوفتاده در پایی مرا که از رخِ او، ماه در شبستان است ❖ کجا بود به فروغِ ستاره، پروایی؟ فراق و وصل چه باشد؟ رضایِ دوست طلب ❖ که حیف باشد از او، غیرِ او، تمنایی دُرَر ز شوق برآرند ماهیان به ...

متن غزل شماره ۴۹۰ حافظ در همه دِیر مغان نیست چو من شیدایی ❖ خرقه جایی گرو باده و دفْتر جایی دل که آیینه شاهی‌ست غباری دارد ❖ از خدا می‌طلبم صحبت روشن‌رایی کرده‌ام توبه به دست صنم باده‌فروش ❖ که دگَر مِی نخورم بی‌ رخِ بزم‌آرایی نرگس اَر لاف زد از شیوه چشمِ تو مَرَنج ❖ نروند اهل نظر از پی نابینایی شرحِ این قصه مگر شمع بَرآرَد به زبان ❖ وَرنَه پروانه ندارد به سخن، پروایی جوی‌ها بسته‌ام از دیده به دامان که مگر ❖ در کنارم بنشانند سَهی‌بالایی کشتی باده بیاور که مرا بی‌ رخِ دوست ❖ گشت هر گوشه چشم از غمِ دل، دریایی سخن غیر مگو با منِ معشوقه‌پرست ❖ کَز وِی و جامِ مِی‌ام نیست به کَس پروایی این حدیثم چه خوش آمد که سحرگه می‌گفت ❖ بر درِ میکده‌ای، با دَف و نی، ترسایی «گر مسلمانی از این است که...