متن غزل شماره ۱۰ حافظ دوش از مسجد سویِ میخانه آمد پیرِ ما ❖ چیست یارانِ طریقت بعد از این تدبیرِ ما؟ ما مریدان روی سویِ قبله چون آریم؟ چون ❖ روی سویِ خانهٔ خَمّار دارد پیرِ ما در خراباتِ طریقت ما به هم منزل شویم ❖ کاین‌چنین رفته‌ است در عهدِ ازل تقدیرِ ما عقل اگر داند که دل در بندِ زلفش چون خوش است ❖ عاقلان دیوانه گردند از پیِ زنجیرِ ما رویِ خوبت آیتی از لطف بر ما کشف کرد ❖ زان زمان جز لطف و خوبی نیست در تفسیرِ ما با دلِ سنگینت آیا هیچ درگیرد شبی ❖ آهِ آتشناک و سوزِ سینهٔ شبگیرِ ما؟ تیرِ آهِ ما ز گردون بگذرد حافظ خموش ❖ رحم کن بر جانِ خود پرهیز کن از تیرِ ما ✨ نتیجه فال غزل ۱۰ حافظ ای صاحب فال، راه رستگاری در گرو پیروی از ندای درون و عشق حقیقی است. شاید لازم باشد از ظواهر بگذری و به باطن امور دل بسپاری. تقدیر الهی بر این است که با گذر از ...