متن غزل شماره ۲۹۳ حافظ بامدادان که ز خلوتگَهِ کاخِ اِبداع ❖ شمعِ خاور فِکَنَد بر همه اطراف شُعاع بَرکَشَد آینه از جِیبِ افق چرخ و در آن ❖ بنماید رخِ گیتی به هزاران انواع در زوایایِ طَرَبخانهٔ جمشیدِ فلک ❖ اَرغَنون ساز کُنَد زهره به آهنگِ سَماع چنگ در غُلغُله آید که کجا شد منکر؟ ❖ جام در قَهقَهه آید که کجا شد مَنّاع؟ وضعِ دوران بنگر ساغرِ عِشرت بَر گیر ❖ که به هر حالتی این است بِهینِ اوضاع طُرِّهٔ شاهدِ دنیی همه بند است و فریب ❖ عارفان بر سرِ این رشته نجویند نِزاع عمرِ خسرو طلب ار نفعِ جهان می‌خواهی ❖ که وجودیست عطابخشِ کریمِ نَفّاع مَظهَرِ لطفِ ازل، روشنی چشمِ اَمَل ❖ جامعِ علم و عمل جانِ جهان، شاه شجاع ✨ نتیجه فال غزل ۲۹۳ حافظ ای صاحب فال، روزگار به کام توست و موانع از سر راهت برداشته شده‌اند. شادی و عیش ر...