عروج جمشید و عروج کیخسرو
در ویدئو قبل بیان شده که آیه ۱:۹ کتاب مقدس اعمال و آیه ۱۹ باب شانزده انجیل مرقس به عروج عیسی(ع) اشاره می‌کنند. عروج به معنی رفتن به آخرین مرحله کمال یا جهان‌های عدم است.
عیسی(ع) از بالای کوه زیتون در بیت المقدس عروج کرد. در باب ۱۹۰ انجیل برنابا کلمه یسوع و در باب ۱۹ انجیل برنابا کلمات یسوع و کوه وجود دارند. ابجد وسیط عبارت «عروج جمشید و عروج کیخسرو» ۱۱۹ می‌شود. بین عددهای ۱۹، ۱۱۹ و ۱۹۰ دو رقم مشترک هستند.
در توضیحات کیخسرو در ویکی‌پدیا بیان شده: «بر اساس اشعار شاهنامه او پس از سپردن پادشاهی و وداع با یاران و بزرگان سپاه، خود تن در آب روشن شستشو داد و بر فراز کوهی، در سپیده دم و با طلوع خورشید ناپدید شد.» این مطلب نیز به معراج خسرو کیانی اشاره می‌کند. در شعر ۱ شاهنامه فردوسی «جمشید» کلمات خسرو، کیان، کوه، خورشید، تن، آب، روشن و شستن و در یسنه هات ۱ اوستا کلمات کیانی، بزرگ، کوه، خورشید و روشن و در نیایش ۱ اوستا «خورشید نیایش» کلمات یار، بزرگ، کوه و روشن و در ویسپرد ۱ اوستا کلمه کوه و در قصیده ۱ حافظ کلمات خسرو، کیان، کوه، خورشید و آب و در ترجیع بند ۱ مولانا کلمات خسروان، خورشید، آب و روشن و در قصیده ۱ عراقی کلمات وداع و یاران ذکر شده است.
در توضیحات نوروز در ویکی‌پدیا بیان شده: «مهم‌ترین چهره‌های اسطوره‌ای مانند جمشید، سیاوش و کیخسرو پیوندی نزدیک با نوروز دارند. نوروز روز پیروزی بزرگ جمشید بر دیوان است که نماد پلیدی‌هایی چون سرما، تاریکی، جهالت و خشونت بودند. عروج جمشید و عروج کیخسرو در این روز اتفاق افتاد که تفاسیر گوناگونی را به همراه دارد.» در شعر ۱ هفت اورنگ لیلی و مجنون جامی کلمه نوروز و در شعر ۱ دیگر سروده‌های فرخی یزدی کلمات نوروز و خسرو و در قصیده ۱ حافظ و در شعر ۱ عدل و تدبیر و رای بوستان سعدی و در تضمین ۱ فروغی بسطامی و در غزل ۱ یغمای جندقی و در ترجیع بند ۱ مولانا کلمه خسروان و در شعر ۱ شاهنامه فردوسی «جمشید» کلمات سال نو، خسرو، کیان و دیوان و در شعر ۱ شاهنامه فردوسی «فریدون» کلمات کیانی و پیروز و در یشت ۱ اوستا «هرمزد یشت» و در یسنه هات ۱ اوستا کلمات پیروز، بزرگ و دیو و در نیایش ۱ اوستا «خورشید نیایش» و در هاونگاه ۱ اوستا کلمات پیروز و دیو و در شعر ۱ در نیایش خداوند بوستان سعدی و در مثنوی ۱ ادیب الممالک و در قصیده ۱ امیر معزی کلمه پیروز ذکر شده است.
در توضیحات نوروز در ویکی‌پدیا عکسی آمده که در زیر آن بیان شده: «سنگ‌نگارهای در تخت جمشید که نمادی از نوروز زرتشتیان را نشان می‌دهد. در اعتدال بهاری در روز نخست نوروز، نیرو و توان شیر و گاو در حال نبرد برابر است. شیر نماد ایزد مهر یا خورشید و گاو نماد زمین است.» گاو نماد زمین نیست. گاو نماد جهان‌های عدم است. در یسنه هات ۱ اوستا کلمات گوشورون و گاو و در فرگرد ۱ اوستا کلمه گاو وجود دارد. گوشورون به معنی گاو است. منظور از گوشورون آخرین مرحله کمال یا جهان‌های عدم است. در کتاب نور و کتاب نشانه‌ها که آدرس آن‌ها در ادامه آمده مطالبی در این خصوص بیان شده است.
ابجد کبیر عبارت «سنگ‌نگارهای در تخت جمشید که نمادی از نوروز زرتشتیان را نشان می‌دهد. در اعتدال بهاری در روز نخست نوروز، نیرو و توان شیر و گاو در حال نبرد برابر است. شیر نماد ایزد مهر یا خورشید و گاو نماد جهان‌های عدم است.» ۱۲۹۶۰ می‌شود.
آیه نور و ترجمه خرمشاهی بیان می‌کند: «خداوند نور آسمانها و زمين است داستان نورش همچون چراغدانى است كه در آن چراغى هست، و چراغ در آبگينهاى هست، كه آبگينه گويى ستارهاى درخشان است، كه از درخت مبارك زيتون -كه نه شرقى است و نه غربىافروخته شود نزديك است كه روغنش، با آنكه آتشى به آن نرسيده است، فروزان گردد، نور در نور است، خداوند به نور خويش هر كس را كه خواهد هدايت كند، و خداوند براى مردم مثلها مىزند و خداوند به هر چيزى داناست» ابجد کبیر این آیه ۲۹۲۱۶ می‌شود.
در شعر ۱ ویس و رامین فخرالدین اسعد گرگانی کلمات خدا، آسمان، زمین، آفرید، روشنایی و الهی و در شعر ۱ الهی نامه، آغاز کتاب عطار کلمات خداوند، راست، آسمان، زمین، آفرینش، روشنایی، یکتا، اوست و الهی و در ترجیع بند ۱ نسیمی کلمات خدا، یکتا، آسمان، زمین، آفریده، روشن، شرک و الهی و در شعر ۱ حمید الدین بلخی کلمه انعام وجود دارد. آیه ۱ سوره انعام و ترجمه الهی قمشه‌ای بیان می‌کند: «ستایش خدای راست که آسمانها و زمین را آفرید و تاریکی‌ها و روشنایی را مقرّر داشت (و با آنکه نظم آسمان و زمین دلیل یکتایی اوست) باز کافران به پروردگار خود شرک می‌آورند.» ابجد کبیر این آیه ۱۰۲۹۶ می‌شود. بین عددهای ۱۰۲۹۶، ۲۹۲۱۶ و ۱۲۹۶ چهار رقم مشترک هستند. در صفحه ۱۲۹۶ کتاب نور که آدرس آن در ادامه مقاله آمده بخشی از آیه نور قرار دارد. در آیه نور و در آیه ۱ سوره انعام عبارت «آسمانها و زمین» وجود دارد. منظور از «آسمانها و زمین» کل راه کمال یا آخرین مرحله کمال یا جهان‌های عدم است. در شکل راه کمال که در ویدئو آمده این موضوع مشخص شده است. در مثنوی ۱ فرهنگ نامه حزین لاهیجی کلمات راه و ره ذکر شده‌اند. ابجد کبیر کل متن مثنوی ۱ فرهنگ نامه حزین لاهیجی ۹۶۶۲۱ می‌شود. در غزل ۱ محتشم کاشانی کلمه ره وجود دارد. ابجد وسیط کل متن غزل ۱ محتشم کاشانی ۲۶۱۹ می‌شود. بین عددهای ۱۲۹۶، ۲۹۶۱، ۲۱۶۱۹، ۹۶۶۲۱ و ۱۰۲۹۶چهار رقم مشترک هستند.
آدرس کتاب نور و کتاب نشانه‌ها و جزئیات بیشتر را در مقاله‌ای با عنوان «حرف مقطعه قاف؛ سیمرغ در کوه قاف یا آخرین مرحله کمال قسمت خورد» در آدرس زیر مشاهده فرمایید.
آدرس کتاب نور و جزئیات بیشتر را در مقاله‌ای با عنوان «حرف مقطعه قاف؛ سیمرغ در کوه قاف یا آخرین مرحله کمال قسمت خورد» در آدرس زیر مشاهده فرمایید.
آدرس مقاله
https://neshanha.blogspot.com/2026/06/blog-post.html
آدرس کوتاه مقاله
نظرات
ارسال یک نظر