متن غزل شماره ۲۸۶ حافظ
دوش با من گفت پنهان کاردانی تیزهوش
❖
وز شما پنهان نشاید کرد سِرِّ مِیفروش
گفت آسان گیر بر خود کارها کز رویِ طبع
❖
سخت میگردد جهان بر مردمانِ سختکوش
وان گَهَم دَر داد جامی کز فروغش بر فلک
❖
زهره در رقص آمد و بَرْبَط زنان میگفت نوش
با دلِ خونین لبِ خندان بیاور همچو جام
❖
نی گَرَت زخمی رسد، آیی چو چنگ اندر خروش
تا نگردی آشْنا زین پرده رَمزی نشنوی
❖
گوشِ نامحرم نباشد جایِ پیغامِ سروش
گوش کن پند ای پسر وز بهرِ دنیا غم مَخور
❖
گفتمت چون دُر حدیثی، گر توانی داشت هوش
در حریمِ عشق نَتْوان زد دَم از گفت و شنید
❖
زان که آنجا جمله اعضا چشم باید بود و گوش
بر بساطِ نکتهدانان خودفروشی شرط نیست
❖
یا سخن دانسته گو ای مردِ عاقل، یا خموش
ساقیا مِی ده که رندیهایِ حافظ فهم کرد
❖
آصِفِ صاحبقرانِ جرمبخشِ عیبپوش
✨ نتیجه فال غزل ۲۸۶ حافظ
فال شما به شما میگوید که در زندگی آسانگیر باشید و به خود و دنیا سخت نگیرید. با وجود مشکلات، لبخند بر لب داشته و صبور باشید. اسرار موفقیت تنها برای اهلش آشکار میشود، پس هوشیار و محرم رازها باشید. از خودنمایی بپرهیزید و سنجیده سخن بگویید. رندی و زیرکی حافظانه را در پیش گیرید تا عیبپوشی و بخشش روزگار شامل حالتان شود و به آرامش برسید.
خلاصه و مفهوم غزل
این غزل حافظ پندی حکیمانه از زبان یک "کاردان تیزهوش" (که استعاره از پیر و مرشد است) است که به راوی منتقل میشود. محور اصلی غزل بر "آسانگیری" در زندگی و پرهیز از سختکوشی بیمورد تاکید دارد. حافظ تشویق میکند که با دل خونین، لبی خندان داشته باشیم و در برابر مصائب صبور باشیم. او بر لزوم محرمیت و شایستگی برای درک اسرار غیب، سکوت در برابر عشق، و دوری از خودنمایی در محفل خردمندان تاکید میکند. غزل با اشاره به فهم "رندیهای حافظ" توسط "آصف صاحبقران" (وزیر آگاه) به پایان میرسد که نمادی از مقبولیت نگاه آزاداندیشانه حافظ در نزد صاحبان قدرت است.
معنی بیت به بیت غزل
دوش با من گفت پنهان کاردانی تیزهوش | وز شما پنهان نشاید کرد سِرِّ مِیفروش
بیت ۱
شب گذشته، دانایی زیرک و هوشیار پنهانی به من گفت که رازهای پیر می فروش (مرشد و راهنما) را نباید از شما اهل معرفت پنهان کرد.
گفت آسان گیر بر خود کارها کز رویِ طبع | سخت میگردد جهان بر مردمانِ سختکوش
بیت ۲
او گفت کارها را بر خود آسان بگیر و در زندگی سخت نگیر، زیرا دنیا بر کسانی که بیش از حد سختکوش و جدی هستند، دشوارتر میشود.
وان گَهَم دَر داد جامی کز فروغش بر فلک | زهره در رقص آمد و بَرْبَط زنان میگفت نوش
بیت ۳
سپس جامی از شراب (معرفت) به من داد که از شدت نور و جلوهاش، سیاره زهره در آسمان به رقص درآمد و بربطزنان (با نوای ساز) میگفت: "گوارای وجودت باد!"
با دلِ خونین لبِ خندان بیاور همچو جام | نی گَرَت زخمی رسد، آیی چو چنگ اندر خروش
بیت ۴
با وجود دل پردرد و خونین، مانند جام شراب که لبی خندان دارد، شاد و خندان باش؛ نه مثل چنگ که با کوچکترین زخمهای (دردی) به فریاد و ناله میآید.
تا نگردی آشْنا زین پرده رَمزی نشنوی | گوشِ نامحرم نباشد جایِ پیغامِ سروش
بیت ۵
تا زمانی که با این رازها و حقایق آشنا و محرم نشوی، چیزی از این پرده غیب درک نخواهی کرد؛ چرا که گوش نامحرم و نااهل، جای شنیدن پیامهای الهی و معنوی نیست.
گوش کن پند ای پسر وز بهرِ دنیا غم مَخور | گفتمت چون دُر حدیثی، گر توانی داشت هوش
بیت ۶
ای فرزند، به این پند گوش کن و برای امور دنیا غمگین مباش؛ سخنی ارزشمند و گرانبها چون مروارید به تو گفتم، اگر هوشیاری و توان درک آن را داشته باشی.
در حریمِ عشق نَتْوان زد دَم از گفت و شنید | زان که آنجا جمله اعضا چشم باید بود و گوش
بیت ۷
در بارگاه و قلمرو عشق، نمیتوان از سخن گفتن و شنیدنهای معمول (بحث و جدل) دم زد؛ زیرا در آنجا تمام وجود و اعضا باید سراپا چشم و گوش برای درک شهودی باشند.
بر بساطِ نکتهدانان خودفروشی شرط نیست | یا سخن دانسته گو ای مردِ عاقل، یا خموش
بیت ۸
در مجلس اهل دانش و معرفت، خودنمایی و فضلفروشی روا نیست؛ ای مرد عاقل، یا سنجیده و با دانش سخن بگو، یا سکوت اختیار کن.
ساقیا مِی ده که رندیهایِ حافظ فهم کرد | آصِفِ صاحبقرانِ جرمبخشِ عیبپوش
بیت ۹
ای ساقی، شراب (معرفت) بده؛ زیرا آصف صاحبقران (وزیر با تدبیر و بخشنده) که جرمها را میبخشد و عیبها را میپوشاند، رندیها و حقایق ظریف حافظ را درک کرد.
معنی کلمهها و اصطلاحهای سخت
کاردان تیزهوش
دانا، صاحب فن و تجربه و در عین حال زیرک و باهوش (در اینجا استعاره از مرشد و پیر)
سِرِّ مِیفروش
رازهای پیر میخانه، اسرار حقایق و معارف عرفانی
زهره
سیاره ناهید، در ادبیات فارسی نماد طرب، نوازندگی و رقص
اندر خروش
به فریاد و ناله آمدن، کنایه از بیتابی و بیقراری
پیغام سروش
پیام فرشته الهی، الهام غیبی
رندیهای حافظ
زیرکیها و جهانبینی خاص حافظ که ظاهراً با عرفان و شرع سازگار نیست اما باطناً مملو از حقایق و معارف است.
آرایهها و مفاهیم ادبی غزل
تشخیص (جانبخشی)
«زهره در رقص آمد و بَرْبَط زنان میگفت نوش»
صفات انسانی رقصیدن و سخن گفتن به سیاره زهره نسبت داده شده است.
تشبیه
«با دلِ خونین لبِ خندان بیاور همچو جام»
دل را به شراب خونین درون جام و لب خندان را به دهانه جام تشبیه کرده است.
ایهام
«نی گَرَت زخمی رسد، آیی چو چنگ اندر خروش»
کلمه "زخمی" دو معنی دارد: ۱. جراحت و آسیب ۲. زخمه ساز (ضربه مضراب بر ساز).
تضاد
«آسان گیر بر خود کارها... سخت میگردد جهان بر مردمانِ سختکوش»
بین "آسان گیر" و "سختکوش" (به معنای سختگیر) تضاد معنایی وجود دارد.
تحلیل ساختاری و عددی غزل
ابجد کبیر
۴۳,۷۳۵
ابجد وسیط
۲,۴۰۷
ابجد صغیر
۱,۷۲۳
تعداد حروف
۴۹۹
نظرات
ارسال یک نظر