غزل شماره ۳۹۴ حافظ: ای روی ماهمنظر تو نوبهار حُسن + تفسیر و فال
متن غزل شماره ۳۹۴ حافظ
ای روی ماهمنظر تو نوبهار حُسن
❖
خال و خط تو مرکز حُسن و مدار حُسن
در چشم پرخمار تو پنهان فسون سِحر
❖
در زلف بی‌قرار تو پیدا قرار حُسن
ماهی نتافت همچو تو از برج نیکویی
❖
سروی نخاست چون قَدَت از جویبار حُسن
خرّم شد از ملاحت تو عهد دلبری
❖
فرّخ شد از لطافت تو روزگار حُسن
از دام زلف و دانهٔ خال تو در جهان
❖
یک مرغِ دل نماند نگشته شکار حُسن
دائم به لطف دایهٔ طبع از میانِ جان
❖
می‌پرورَد به ناز، تو را در کنار حُسن
گِرد لبَت بنفشه از آن تازه و تر است
❖
کآب حیات می‌خورَد از جویبار حُسن
حافظ طمع برید که بیند نظیر تو
❖
دیّار نیست جز رُخَت اندر دیار حُسن
✨ نتیجه فال غزل ۳۹۴ حافظ
این غزل نویدبخش روزگار خوش، پیروزی در عواطف و ظهور زیبایی‌های تازه در زندگی شماست. ناامیدی را از خود دور کنید، زیرا طالع شما بلند است و به زودی به مراد دل خود خواهید رسید.
خلاصه و مفهوم غزل
این غزل از زیباترین سروده‌های حافظ در مدح و ستایش زیبایی بی‌نظیر معشوق است. شاعر با بهره‌گیری از عناصر طبیعت مانند بهار، ماه، سرو و بنفشه و اصطلاحات مرتبط با حسن و جمال، معشوق را مرکز دایرهٔ زیبایی معرفی می‌کند و تاکید دارد که نظیر او در جهان یافت نمی‌شود.
معنی بیت به بیت غزل
ای روی ماهمنظر تو نوبهار حُسن | خال و خط تو مرکز حُسن و مدار حُسن
بیت ۱
ای کسی که چهرهٔ ماهوارت بهار زیبایی است، خال و خط چهره‌ات مرکز و محور دایرهٔ حسن و جمال است.
در چشم پرخمار تو پنهان فسون سِحر | در زلف بی‌قرار تو پیدا قرار حُسن
بیت ۲
در چشمان نیمه‌خواب و فریبندهٔ تو جادو پنهان است و در گیسوان مواج و ناآرام تو، آرامگاه و قرارگاه زیبایی آشکار شده است.
ماهی نتافت همچو تو از برج نیکویی | سروی نخاست چون قَدَت از جویبار حُسن
بیت ۳
تاکنون ماهی مانند تو از برج جمال و نیکویی طلوع نکرده و هیچ سروی به زیبایی قامت تو از جویبار زیبایی نرسته است.
خرّم شد از ملاحت تو عهد دلبری | فرّخ شد از لطافت تو روزگار حُسن
بیت ۴
دوران دلبری از نمک و ملاحت تو باصفا و خرم گشته و روزگار زیبایی به واسطهٔ لطافت تو خجسته و مبارک شده است.
از دام زلف و دانهٔ خال تو در جهان | یک مرغِ دل نماند نگشته شکار حُسن
بیت ۵
از دام گیسو و دانهٔ خال تو، هیچ دلِ مرغ‌مانندی در دنیا باقی نمانده که گرفتار دام زیبایی نشده باشد.
دائم به لطف دایهٔ طبع از میانِ جان | می‌پرورَد به ناز، تو را در کنار حُسن
بیت ۶
طبیعت و روزگار پیوسته با مهربانی و از صمیم جان، تو را با ناز در آغوش زیبایی پرورش می‌دهد.
گِرد لبَت بنفشه از آن تازه و تر است | کآب حیات می‌خورَد از جویبار حُسن
بیت ۷
خط بنفشه‌گونی که دور لب‌هایت روییده از آن روست که مدام از آب زندگانی جویبار حسن تغذیه می‌کند.
حافظ طمع برید که بیند نظیر تو | دیّار نیست جز رُخَت اندر دیار حُسن
بیت ۸
حافظ از دیدن کسی که شبیه تو باشد ناامید گشته است؛ چرا که در شهر زیبایی‌ها، امروزه کسی جز چهرهٔ تو وجود ندارد.
معنی کلمه‌ها و اصطلاح‌های سخت
ماهمنظر
دارای چهره‌ای به زیبایی ماه
فسون
سحر، جادو و نیرنگ
ملاحت
نمکین بودن، زیبایی دلنشین و جذابیت
دایه
پرستار، زنی که کودک دیگری را شیر دهد و بزرگ کند
دیّار
کسی، نشانی، موجود زنده
آرایه‌ها و مفاهیم ادبی غزل
تشبیه
«ای روی ماهمنظر تو نوبهار حُسن»
undefined
تشخیص
«دایهٔ طبع... می‌پرورَد به ناز، تو را در کنار حُسن»
undefined
تناسب
«زلف، خال، لب، خط، چشم»
undefined
تحلیل ساختاری و عددی غزل
ابجد کبیر
۳۴,۵۶۴
ابجد وسیط
۱,۸۰۴
ابجد صغیر
۱,۴۱۷
تعداد حروف
۳۸۶
نظرات
ارسال یک نظر