متن غزل شماره ۴۸۰ حافظ
ای که در کشتن ما هیچ مدارا نکنی
❖
سود و سرمایه بسوزی و محابا نکنی
دردمندان بلا زهر هلاهل دارند
❖
قصد این قوم خطا باشد هان تا نکنی
رنج ما را که توان برد به یک گوشهٔ چشم
❖
شرط انصاف نباشد که مداوا نکنی
دیدهٔ ما چو به امید تو دریاست، چرا
❖
به تفرج گذری بر لب دریا نکنی؟
نقل هر جور که از خلق کریمت کردند
❖
قول صاحب غرضان است تو آنها نکنی
بر تو گر جلوه کند شاهد ما ای زاهد
❖
از خدا جز می و معشوق تمنا نکنی
حافظا سجده به ابروی چو محرابش بر
❖
که دعایی ز سر صدق جز آن جا نکنی
✨ نتیجه فال غزل ۴۸۰ حافظ
این غزل نشاندهنده عشق عمیق و گلایه از بیمهری روزگار یا یار است. در فال شما، اگرچه سختی و رنجی وجود دارد، اما به زودی با نگاه لطف و توجه گشایش حاصل میشود. به حرف بدخواهان و غرضورزان گوش نکنید و با صداقت به مسیر خود ادامه دهید که عاقبت خیر در انتظار شماست.
خلاصه و مفهوم غزل
این غزل با گلایهای عاشقانه از بیرحمی و بیتوجهی معشوق آغاز میشود. شاعر با زبانی لطیف از رنج هجران شکایت میکند و به زاهدان هشدار میدهد که زیبایی حقیقت چنان قدرتمند است که حتی پارسایان خشکمغز را نیز به دام عشق میاندازد. در پایان، حافظ تنها راه نجات و استجابت دعا را تسلیم شدن در برابر آستان یار میداند.
معنی بیت به بیت غزل
ای که در کشتن ما هیچ مدارا نکنی | سود و سرمایه بسوزی و محابا نکنی
بیت ۱
ای معشوق، در کشتن و آزار ما هیچ مدارا و نرمشی نداری و همه هستی و سرمایه ما را میسوزی و هیچ پروا و ترسی نداری.
دردمندان بلا زهر هلاهل دارند | قصد این قوم خطا باشد هان تا نکنی
بیت ۲
عاشقانِ دردمند و بلاکش همچون زهر کشنده خطرناکند؛ قصد آزار و نابودی این قوم خطای بزرگی است، زنهار که این کار را نکنی.
رنج ما را که توان برد به یک گوشهٔ چشم | شرط انصاف نباشد که مداوا نکنی
بیت ۳
رنج و بیماری ما با گوشه چشم و توجه اندکی درمان میشود، پس انصاف نیست که ما را مداوا نکنی.
دیدهٔ ما چو به امید تو دریاست، چرا | به تفرج گذری بر لب دریا نکنی؟
بیت ۴
چشمان ما از شدت گریه در فراق تو همچون دریاست؛ چرا برای گردش و تفرج گذری بر لب این دریا نمیکنی؟
نقل هر جور که از خلق کریمت کردند | قول صاحب غرضان است تو آنها نکنی
بیت ۵
هر سخن و حکایتی که از ستم و بیوفایی تو (با وجود طبع کریمت) نقل کردهاند، گفتهٔ آدمهای غرضورز است و تو هرگز چنان کارهایی نمیکنی.
بر تو گر جلوه کند شاهد ما ای زاهد | از خدا جز می و معشوق تمنا نکنی
بیت ۶
ای زاهد، اگر معشوق زیبا و دلربای ما بر تو جلوهگری کند، از خدا دیگر هیچ چیزی جز شراب و معشوق نخواهی خواست.
حافظا سجده به ابروی چو محرابش بر | که دعایی ز سر صدق جز آن جا نکنی
بیت ۷
ای حافظ، پیشانی نیاز و سجده خود را به آستان ابروی محرابمانند معشوق ببر، چرا که دعای صادقانه را جز در آن مکان نمیتوانی انجام دهی.
معنی کلمهها و اصطلاحهای سخت
مدارا
ملایمت، نرمش و ملاحظه کردن
محابا
پروا، باک و ترس
زهر هلاهل
زهر بسیار کشنده و مهلک
تفرج
سیر و سیاحت، گردش و تماشای مناظر
صاحب غرضان
مغرضان، کسانی که نیت و منظور نادرست یا غرض شخصی دارند
آرایهها و مفاهیم ادبی غزل
تضاد
«سود و سرمایه بسوزی و محابا نکنی»
تضاد میان واژگان مرتبط با سود و زیان یا حضور مفاهیم متقابل در بیت.
تشبیه
«دیدهٔ ما چو به امید تو دریاست»
undefined
کنایه
«گوشهٔ چشم»
کنایه از نگاه محبتآمیز و توجه کوتاه و لطف مختصر معشوق.
حسن تعلیل
«بر تو گر جلوه کند شاهد ما ای زاهد / از خدا جز می و معشوق تمنا نکنی»
آوردن دلیلی ادبی و شاعرانه برای اینکه زیبایی معشوق حتی زاهد را به سوی خود جذب میکند.
تناسب
«ابروی چو محراب»
رعایت مراعات نظیر یا تناسب میان ابرو و محراب عبادت.
تحلیل ساختاری و عددی غزل
ابجد کبیر
۲۳,۳۶۵
ابجد وسیط
۱,۵۹۱
ابجد صغیر
۱,۱۱۷
تعداد حروف
۳۴۳
نظرات
ارسال یک نظر