کوروش در نزد بابلیان، برگزیده مردوک
در ویدئو قبل گفته شده خط ۱۴ منشور کوروش بیان می‌کند: «به دادگری و راستی شبانی کرد. مردوک، سرور بزرگ، که پرورنده مردمانش است، به کارهای نیک او (=کوروش) و دل راستینش به شادی نگریست» در ویدئو قبل بیان شده که ابجد صغیر عبارت «مردوک، سرور بزرگ، که پرورنده مردمانش است» ۱۱۴ می‌شود.
ابجد کبیر عبارت «کوروش در نزد بابلیان، برگزیده مردوک» ۱۴۱۱ می‌شود. ارقام عددهای ۱۴، ۱۱۴ و ۱۴۱۱ مشترک هستند. تفاوت عددهای ۱۴، ۱۱۴ و ۱۴۱۱ رقم ۱ است. در ادامه نیز به عدد ۱ اشاره شده است.
در توضیحات کوروش بزرگ در ویکی‌پدیا بیان شده: «کوروش در نزد بابلیان، برگزیده مردوک، در نزد یهودیان، مسح شده خداوند بود و به‌نظر نمی‌رسد که مادها او را سروری بیگانه فرض کرده‌باشند. هرودوت می‌گوید که پارسیان از او چونان یک پدر سخن می‌گفتند، زیرا وی مهربان بود و از آنچه برای ایرانیان نیکو بود، کوتاهی نمی‌کرد؛ در عین حال هرودوت وی را مردی زود خشم می‌داند. داندامایف می‌گوید «کوروش محبوبترین شاه پارس و بنیان‌گذار یک امپراتوری جهانی بود»«به نظر می‌رسد کوروش به سنت و ادیان سرزمین‌های فتح شده احترام می‌گذاشت. پارسی‌ها او را پدر، روحانیان بابل او را برگزیده مردوک، یهودی‌ها او را مسیح فرستاده شده از جانب یهوه و یونانیان او را فاتحی بزرگ و سیاستمداری باهوش می‌دانستند. کسنوفون در کورش نامه او را حکمرانی آرمانی و ایدئال توصیف می‌کند».» در منشور کوروش کلمات مردوک، بابل و خشم و در شعر ۱۴ شاهنامه فردوسی «داستان هفتخوان اسفندیار» کلمات خداوند، سخن، مهربان، ایران، نیک و مرد و در شعر ۱۴ شاهنامه فردوسی «داستان کاموس کشانی» کلمات خداوند، پدر، سخن، ایرانیان، نیکی، مرد، شاه، جهان، بزرگ، منشور و بهرام و در یشت ۱۴ اوستا «بهرام یشت» کلمات پدر، نیک، مرد، بزرگ، هوش و خشمگین و در شعر ۱۴ شاهنامه فردوسی «پادشاهی شاپور ذوالاکتاف» کلمات خدا، مسیحا، دین، پارس، سخن، ایران، جهود یا یهود، خشم و نامه و در شعر ۱۴ شاهنامه فردوسی «داستان خاقان چین» کلمات بیگانگان، پدر، سخن، ایرانیان، نیکو، مرد، شاه، جهان، بزرگ، هوش، نامه، منشور، داستان، کاموس، پادشاهی و سیاوش و در شعر ۱۴ شاهنامه فردوسی «پادشاهی سیاوش» کلمات پدر، سخن، ایرانیان، مرد، خشم، شاه، جهان، فرستاد، بزرگ، هوش، نامه، شاپور و بهرام و و در شعر ۱ حمید الدین بلخی کلمات پارسیان و فرض و در قصیده ۱ شاه نعمت الله ولی و در ترکیبات ۱ عراقی کلمه فرض و در یسنا ۱۴ اوستا کلمه پارسا کلمات پارسایان و نیک و در یشت ۱ اوستا «هرمزد یشت» کلمات پارسا، نیک و خشم و در فرگرد ۱ اوستا کلمات نیک و بیگانه و در شعر ۱ در عدل و تدبیر و رای بوستان سعدی و در قصیده ۱ حسین خوارزمی و در قصیده ۱ امیر معزی و در برگ ۱۴ کتاب مکتوب نوشته پائولو کوئلیو و در قطعه ۴۱ رهی معیری کلمه بیگانه و در خطبه ۱ نهج البلاغه کلمات بزرگ، بیگانه و خشم و در باب ۱ کتاب مقدس استر کلمات ماد و خشم و در غزل ۱ فیض کاشانی کلمه بابل و در شعر ۱ در نیایش خداوند بوستان سعدی و در شعر ۱ هفت اورنگ لیلی و مجنون جامی و در قصیده ۴۱ عرفی و در قصیده ۴۱ عنصری کلمه خشم و در شعر ۱ دیگر سروده‌های فرخی یزدی کلمه خشمگین وجود دارد.
جزئیات بیشتر را در مقاله‌ای با عنوان «چرا برخی شاعران از اسکندر مقدونی ظالم به نیکی یاد کردند؟» در آدرس زیر مشاهده فرمایید.
آدرس مقاله
https://neshanha.blogspot.com/2026/06/blog-post_394.html
آدرس کوتاه مقاله
نظرات
ارسال یک نظر