دارا و اسکندر مقدونی
در قصیده ۱ حافظ و در قصیده ۱۱۴ ادیب الممالک به دارا اشاره شده است. ابجد وسیط کلمه دارا ۱۴ می‌شود. تفاوت عددهای ۱۴ و ۱۱۴ رقم ۱ است.
در شعر ۱۴ شاهنامه فردوسی «پادشاهی خسرو پرویز» کلمات ایرانیان، نام، پادشاهی، ایران و کیانی و در شعر ۱ شاهنامه فردوسی «جمشید» کلمات پادشا و کیان و در یسنه هات ۱ اوستا کلمه کیانی و در شعر ۳۵ شاهنامه فردوسی «جنگ بزرگ کیخسرو با افراسیاب» کلمات پادشاه، ایران، کیان، سال و پدر ذکر شده است. در توضیحات داریوش سوم در ویکی‌پدیا بیان شده: «در شاهنامه فردوسی و تاریخ سنتی ایرانیان، داریوش سوم با نام «دارا» شناخته می‌شود (ولی در داراب‌نامه و اسکندرنامه وی با نام «داراب» شناخته می‌شود) و هجدهمین پادشاه ایران و نهمین پادشاه کیانی است که چهارده سال پادشاهی کرد؛ پدر او داراب، مادرش تمروسیه و اسکندر مقدونی برادر ناتنی‌اش معرفی شده‌است.» در این مطلب به عدد ۱۴، دارا و اسکندر مقدونی اشاره شده است. ابجد صغیر عبارت «اسکندر مقدونی» ۴۱ می‌شود. ارقام عددهای ۱۴ و ۴۱ مشترک هستند. در قصیده ۴۱ عبید زاکانی کلمه سکندر وجود دارد. ابجد وسیط کل متن قصیده ۴۱ عبید زاکانی ۵۷۰۵ می‌شود. ابجد کبیر عبارت «دارا و اسکندر مقدونی» ۷۵۷ می‌شود. بین عددهای ۷۵۷ و ۵۷۰۵ دو رقم مشترک هستند. در قصیده ۱ ملک الشعراء بهار کلمات دارا و اسکندر ذکر شده‌اند.
در توضیحات داریوش سوم در ویکی‌پدیا بیان شده: «مادر دارا طبق روایت‌های نخستین «ماه‌ناهید» دختر هزارمرد بود هنگامی که منابع متاخر مادرش را تَمروسیا، زنی یونانی که دختر فاستابیکون و همسر پیشین پادشاه عمان بود، نامیده‌اند.» در شعر ۱۴ شاهنامه فردوسی «داستان هفتخوان اسفندیار» کلمات نخستین، ماه و ناهید و در ترجیع بند ۱ خاقانی کلمات ماه و زهره یا ناهید و در شعر ۱۴ شاهنامه فردوسی «داستان کاموس کشانی» کلمات ماه، بند، یک و خاقان و در شعر ۱۴ شاهنامه فردوسی «داستان خاقان چین» کلمات ماه، داستان، کاموس، بند، یک و خاقان و در ترکیبات ۱ مجد همگر و در شعر ۳۵ شرف‌نامه نظامی گنجوی و در غزل ۳۱۵ نظیری نیشابوری کلمه زهره و در غزل ۵۳۱ نظیری نیشابوری کلمه ناهید و در قطعه ۱ سلیم تهرانی کلمه عمان وجود دارد. صادق هدایت نویسنده کتاب «سرگذشت ماه» و مصطفی فرزانه نویسنده کتاب «ماه گرفته» است.
در برگ ۳۵ کتاب آشنایی با صادق هدایت نوشته مصطفی فرزانه کلمه لغت‌نامه و در شعر ۵۳ هفت اورنگ خردنامه اسکندری جامی کلمات فیلقوس و اسکندر و در برگ ۳۱۵ کتاب پله پله تا ملاقات خدا نوشته عبدالحسین زرین‌کوب عبارت جد مادری وجود دارد. در لغت‌نامه دهخدا بیان شده «فیلقوس. [ف َ ل َ ] ( اِخ ) نام پادشاه روم است ، و بعضی گویند جدمادری اسکندر بوده.»
در توضیحات بلخ در ویکی‌پدیا بیان شده: «اسکندر مقدونی سغدیانه و پارس را فتح کرد. با این حال، در جنوب، قبل از اینکه به آمودریا برسد، با مقاومت شدیدی برخورد نمود. پس از دو سال جنگ باختر توسط مقدونی‌ها اشغال شد، اما اسکندر هرگز نتوانست با موفقیت مردم را تحت سلطه خود درآورد. پس از مرگ اسکندر، سرانجام امپراتوری مقدونیه بین ژنرال‌های اسکندر تقسیم شده، باختر جزو قلمرو سلوکوس اول، بنیانگذار امپراتوری سلوکی شد.» در فرگرد ۱ اوستا کلمات سغد و بلخ و در برگ ۳۵ کتاب پله پله تا ملاقات خدا کلمه بلخ و در شعر ۱ حمید الدین بلخی کلمه بلخیان و در برگ ۱۵۳ کتاب مکتوب نوشته پائولو کوئلیو کلمه جنوب و در باب ۱ کتاب مقدس اول پادشاهان و در قصیده ۱ امیر معزی کلمه جیحون و آمودریا و و در شعر ۱۴ شاهنامه فردوسی «پادشاهی سیاوش» کلمات جیحون، دو، سال، جنگ، اورنگ، خرد، نامه و جام و در شعر ۵۳ هفت اورنگ خردنامه اسکندری جامی کلمه اسکندر وجود دارد.
ارقام عددهای ۳۵ و ۵۳ و ارقام عددهای ۱۵۳، ۳۱۵ و ۳۵۱ مشترک هستند. تفاوت عددهای ۵۳ و ۱۵۳ رقم ۱ است.
در برگ ۴۱ کتاب کیمیاگر نوشته پائولو کوئلیو و ساخت فرید سقراطی کلمه قاطر وجود دارد. در باب ۱ کتاب مقدس اول پادشاهان و ترجمه هزاره نو بیان شده: «پس صادوقِ کاهن و ناتانِ نبی و بِنایا پسر یِهویاداع و کِریتیان و فِلیتیان رفته، سلیمان را بر قاطر داوودِ پادشاه نشاندند و او را به جِیحون آوردند.» در این آیه به جیحون یا آمودریا اشاره شده است. ابجد کبیر این آیه ۵۵۷۷ می‌شود. سوره فتح ۵۵۷ کلمه و سوره انفال 5570 حرف دارد. بین عددهای ۵۵۷، ۵۵۷۰ و ۵۵۷۷ سه رقم مشترک هستند. در سوره فتح کلمه نهر و در سوره انفال کلمه رود وجود دارد. در بخش دیگری از این نوشته عددهای ۷۵۷ و ۵۷۰۵ ذکر شده‌اند.
در باب ۱۴ کتاب مقدس دوم تواریخ و ترجمه کلاسیک بیان شده: «و بعد از این حصار بیرونی شهر داوود را به طرف غربی جِیحون، در دره تا دهنه دروازه ماهی بنا نمود و دیواری گرداگرد عوفِل کشیده، آن را بسیار بلند ساخت و سرداران جنگی بر همه شهرهای حصاردار یهودا قرار داد.» در یشت ۱۴ اوستا «بهرام یشت» کلمات ماهی، گرداگرد، بلند، سردار و جنگ ذکر شده‌اند.
در سفر پیدایش تورات و ترجمه معاصر بیان شده: «رود دوم جیحون است که از سرزمین کوش عبور می‌کند.» ابجد کبیر این آیه ۱۹۲۶ می‌شود. در توضیحات جیحون در ویکی‌پدیا بیان شده: «در فرهنگ دهخدا چنین آمده: آمو: رود آموی. آمُل. آمویه. جیحون. آمودریا. اُقسوس. آمون. آب. رود. آبهی. نهر. ورز. سرچشمه این رود بلورکوه است به مشرق بدخشان، و در سابق این رود به خزرها می‌ریخته و مغولان گاهِ جنگ (هنگام نبرد) با خوارزمشاه مجرای آن بگردانیدند به دریاچه آرال.» اگر این متن را به عدد ابجد کبیر تبدیل کنیم حاصل ۱۲۹۶۶ می‌شود. ارقام عددهای ۱۹۲۶ و ۱۲۹۶۶ مشترک هستند. در برگ ۴۱ کتاب پله پله تا ملاقات خدا کلمه خوارزمشاه ذکر شده است.
در شعر ۱ عدل و تدبیر و رای بوستان سعدی و در غزل ۱۳۰۵ صائب تبریزی کلمه بدخشان و در برگ ۱۵۳ کتاب مکتوب کلمه جنوب و در قصیده ۱ باباطاهر و در غزل ۱۵۳ حافظ کلمه خاور وجود دارد. در توضیحات بدخشان در ویکی‌پدیا بیان شده: «بَدَخشان سرزمینی شامل پاره‌ای از شمال خاوری افغانستان و جنوب خاوری تاجیکستان می‌باشد.» در شعر «پیام دوستی» محمدحسن بارق شفیعی کلمات افغان، تاجیکستان و رودکی ذکر شده‌اند. در توضیحات رودکی در ویکی‌پدیا بیان شده: «در ایران، رودکی به‌عنوان «بنیانگذار شعر فارسی نو» شناخته می‌شود و در تاجیکستان به‌عنوان «پدر ادبیات تاجیک» مورد تقدیر قرار می‌گیرد.» در توضیحات آمودریا در ویکی‌پدیا بیت‌های زیر از رودکی قرار دارند که به آمودریا یا جیحون اشاره می‌کنند. ابجد وسیط بیت‌های زیر ۵۷۵ می‌شود. در بخش دیگری عدد ۵۵۷ ذکر شده است.
بوی جوی مولیان آید همی
یاد یار مهربان آید همی
ریگ آموی و درشتی‌های او
زیر پایم پرنیان آید همی
آب جیحون از نشاط روی دوست
خنگ ما را تا میان آید همی
دراین نوشته به شعر «پیام دوستی» محمدحسن بارق شفیعی اشاره شده است. ابجد کبیر و وسیط عبارت «پیام دوستی» ۵۳۳ و ۴۱ می‌شود. ارقام عددهای ۳۵، ۵۳ و ۵۳۳ مشترک هستند. در بخش دیگری از این نوشته عدد ۴۱ ذکر شده است.
در شعر ۱ عدل و تدبیر و رای بوستان سعدی و در غزل ۱ آشفته شیرازی و در غزل ۱۳۰۵ صائب تبریزی بیان شده:
که سهل است لعل بدخشان شکست
شکسته نشاید دگرباره بست (سعدی)
گه کنی از خاک کیمیای سعادت
لعل بدخش آوری ز صخره صما (آشفته شیرازی)
در دل سختت ندارد رحم آتشدست راه
خون گرم لعل در کان بدخشان تو نیست (صائب تبریزی)
بیت بالا از آشفته شیرازی است. در قصیده ۱ گزیده اشعار عمان سامانی کلمه آشفته وجود دارد. در قصیده ۱ گزیده اشعار عمان سامانی بیان شده:
آن یکی مسکین و در گنجینه طبعش نهان
هر چه لعل اندر بدخشان است و در اندر عدن
در ترکیبات ۱ مجد همگر کلمه آشفته وجود دارد. در ترکیبات ۱ مجد همگر بیان شده:
ذره سنگ همه لعل بدخشان گردد
قطره ابر همه لولو لالا باشد (مجد همگر)
این بیت‌ها شبیه یکدیگر هستند. در ترکیبات ۱ مجد همگر کلمه افعان وجود دارد. در توضیحات ولایت بدخشان افغانستان در ویکی‌پدیا بیان شده بدخشان در اشعار بیشتر شاعران به کیفیت لعل خویش مشهور است. در قصیده ۱ فضولی و در غزل ۱ بیدل دهلوی و در غزل ۱۰۳۵ بیدل دهلوی کلمه کیفیت و در شعر ۱۴ شاهنامه فردوسی «داستان کاموس کشانی» کلمات لعل، سوگ، بند، یک و خاقان و در «سوگ‌سرود مولوی برای شمس» و در ترجیع بند ۱ خاقانی و در قطعه ۱ خاقانی و در شعر ۱ هیلاج نامه عطار و در شعر ۱ دیگر سروده‌های فرخی یزدی و در غزل ۱ ابن یمین و در شعر ۱ حمید الدین بلخی و در غزل ۱۴ یغمای جندقی و در غزل ۳۱۵ فروغی بسطامی کلمه لعل وجود دارد.
جزئیات بیشتر را در مقاله‌ای با عنوان «چرا برخی شاعران از اسکندر مقدونی ظالم به نیکی یاد کردند؟» در آدرس زیر مشاهده فرمایید.
آدرس مقاله
https://neshanha.blogspot.com/2026/06/blog-post_394.html
آدرس کوتاه مقاله
نظرات
ارسال یک نظر