مردوک، سرور بزرگ، که پرورنده مردمانش است
در ویدئو قبل بیان شده در خط ۱ منشور کوروش کبیر عبارت «مردوک، پادشاه همه آسمان و زمین» بیانگر یکتایی خدا و احاطه داشتن و محیط بودن خداوند بر همه چیز است.
در شعر ۱ در نیایش خداوند بوستان سعدی بیان شده:
محیط است علم مَلِک بر بسیط
قیاس تو بر وی نگردد محیط
در این بیت منظور از مَلِک خداوند است. در سوره ناس عبارت «مَلِكِ النَّاسِ» ذکر شده که منظورش خداوند است.
در شعر ۱ در نیایش خداوند بوستان سعدی کلمات منشور و میخ و در خطبه ۱ نهج البلاغه و در ترجیع بند ۱ میلی کلمه میخ وجود دارد. منشور کوروش به خط میخی است.
در غزل ۱۵۳۷ تبریزی و در غزل ۱۴ حافظ کلمه خط و در شعر ۱ شاهنامه فردوسی «پادشاهی اشکانیان» و در شعر ۱۴ شاهنامه فردوسی «داستان خاقان چین» و در شعر ۱۴ شاهنامه فردوسی «داستان کاموس کشانی» و در برگ ۱۴ کتاب عطیه برتر نوشته پائولو کوئلیو کلمه منشور وجود دارد. ابجد وسیط کل متن شعر ۱۴ شاهنامه فردوسی «داستان کاموس کشانی» ۳۷۱۵۰ می‌شود. بین عددهای ۱۵۳۷ و ۳۷۱۵۰ چهار رقم مشترک هستند.
خط ۱۴ منشور کوروش بیان می‌کند: «به دادگری و راستی شبانی کرد. مردوک، سرور بزرگ، که پرورنده مردمانش است، به کارهای نیک او (=کوروش) و دل راستینش به شادی نگریست» در خط ۱۴ منشور کوروش منظور از مردوک خداوند است. ابجد صغیر عبارت «مردوک، سرور بزرگ، که پرورنده مردمانش است» ۱۱۴ می‌شود. ارقام عددهای ۱۴ و ۱۱۴ مشترک هستند. تفاوت عددهای ۱۴ و ۱۱۴ رقم ۱ است.
جزئیات بیشتر را در مقاله‌ای با عنوان «چرا برخی شاعران از اسکندر مقدونی ظالم به نیکی یاد کردند؟» در آدرس زیر مشاهده فرمایید.
آدرس مقاله
https://neshanha.blogspot.com/2026/06/blog-post_394.html
آدرس کوتاه مقاله
نظرات
ارسال یک نظر