خواب انوشیروان
ابجد کبیر عبارت «خواب انوشیروان» ۱۲۳۳ می‌شود. سوره قلم ۱۳۲۳ حرف دارد. ارقام عددهای ۱۲۳۳ و ۱۳۲۳ مشترک هستند. در سوره قلم کلمه خواب وجود دارد. در بیت زیر از مسمط ۱ ادیب الممالک عبارت «خواب انوشروان» وجود دارد. ابجد کبیر عبارت «خواب انوشروان» ۱۲۲۳ می‌شود.
گر خواب انوشروان تعبیر ندانی
از کنگره کاخش تفسیر توانی
در زیر آدرس مطلبی از سایت تاریخ ما با عنوان «ماجرای خواب عجیب خسرو انوشیروان پادشاه ساسانی چه بود؟» برای سال ۱۳۹۸ خورشیدی آمده است. ابجد وسیط متن شعر ۱ در نیایش خداوند بوستان سعدی ۱۳۱۹۸ می‌شود. ارقام عددهای ۱۳۹۸ و ۱۳۱۹۸ مشترک هستند. در شعر ۱ در نیایش خداوند بوستان سعدی کلمه ماجرا و در شعر ۱ باب اول در عدل و تدبیر و رای بوستان سعدی کلمات خسرو، نوشیروان، خواب و سال ذکر شده‌اند.
https://tarikhema.org/ancient/iran/52360
در شعر ۱ باب اول در عدل و تدبیر و رای بوستان سعدی کلمات سال، سلطنت، خسرو، نوشیروان، بزرگ، شبان، خواب، وی، مرد، دانا، شهری بسوخت و دود و در شعر ۱ شاهنامه فردوسی «پادشاهی شیرویه» کلمات خسرو، سپاه، تازی، ایران، زمین، آتش، ویران و دوده در شعر ۱۰ شاهنامه فردوسی «داستان خاقان چین» کلمات خسروانی، سال، شب، خواب بزرگ، مهر، مرد، سپاه، تازیان (اعراب)، ایران، زمین، شهر، دوده، سیاه، همه و بلند و در شعر ۱۰ شاهنامه فردوسی «پادشاهی خسرو پرویز» کلمات خسرو، سپاه، تازیان، ایران و زمین ذکر شده‌اند. این کلمه‌های در متنی که در ادامه از سایت تاریخ ما آمده نیز وجود دارند. در سایت تاریخ ما بیان شده: «در یکی از سال های واپسین سلطنت انوشیروان بزرگ که امپراتوری ساسانی در اوج قدرت به سر می برد، انوشیروان در شبی خواب عجیبی دید که با وحشت از خواب پرید و بلافاصله دستور داد تا وزیر وی یعنی بزرگمهر که مردی دانا و با فضیلت بود را به پیش وی بخوانند.
پس از آنکه بزرگمهر به پیشگاه انوشیروان آمد، انوشیروان خواب خویش را هنوز هم برایش رنگ واقعیت داشت را برای بزرگمهر بازگو کرد.
انوشیروان گفت که در خواب دیده است که یک سپاه چند صد هزار نفری از تازیان (اعراب) به ایران زمین حمله کرده اند و از اروندرود موفق به عبور می شوند و با تمام خوی وحشی گری و بی رحمی تمام مردم را می کشند و تمام شهرهای ایران را به آتش می کشند و تمامی شهرهای ایران ویران شده و دود سیاهی از همه طرف بلند می شود و تمامی آتشکده ها ویران می شوند و تمامی جشن های ایرانیان نیز از بین می رود و قصر انوشیروان نیز ویران می شود. فردوسی بزرگ آن را چنین سروده است:
چنان دید کز تازیان صد هزار
هیونان مست و گسسته مهار
گذر یافتندی با روند رود
نماندی برین بوم بر تار و پود
به ایران و بابل نه کشت و درود
به چرخ زحل برشدی تیره دود
هم آتش به مردی به آتشکده
شدی تیره نوروز و جشن سده
از ایوان شاه جهان کنگره
فتادی به میدان او یکسره»
ابجد کبیر شعر بالا از فردوسی ۱۳۸۹۸ می‌شود. ارقام عددهای ۱۳۹۸، ۱۳۱۹۸ و ۱۳۸۹۸ مشترک هستند. بین عددهای ۱ و ۱۰ رقم ۱ مشترک است.
جزئیات بیشتر را در مقاله‌ای با عنوان «لذت حقیقت» در آدرس زیر مشاهده فرمایید.
آدرس مقاله
آدرس کوتاه مقاله
نظرات
ارسال یک نظر